De kleine mannen hebben het samen spelen ontdekt. Gisteren zat mini-man
al bijna halverwege de trap, terwijl pappa in de keuken bezig was en
kleine man waarschuwde "Pappa, niet kijken!", omdat ze samen boven
wilde spelen.
Vanavond na het tijdens het eten begon kleine man er alweer over. Hij
wilde strakjes met mini-man boven spelen. En daar gingen ze. Nu onder
begeleiding naar boven. Terwijl ik bezig was de vaat in de afwasmachine
te zetten, hoorde ik gezellige geluiden van boven komen met af en toe
een geschreeuwde "Niet doen!" van kleine man.
En nu maar hopen dat het zo gezellig blijft. Ook als ze wat ouder worden...
Voor mijn werk maak ik een boel rapportages. In Excel of Access of allebei. Vanuit ons systeem. Over van alles en nog wat. Hoeveel bestellingen we hebben binnengekregen en uitgestuurd, wanneer ze zijn afgeleverd. Hoeveel bestellingen wij weer bij leveranciers hebben gedaan, tegen welke prijs en voor welke prijs wij het weer hebben verkocht aan 'mijn' klant.
In Excel heb ik inmiddels aardig wat 'trucjes' geleerd. Ooit gehoord van Pivottabellen (nee, dat heeft dan weer niets te maken met Pivot...), vlookup of concatenate? Hartstikke handige tools.
Ik vind dat leuk. Met cijfertjes spelen. Een rapportage zo opzetten dat je in één oogopslag kunt zien wat de conclusie is. Ben bij mijn klant inmiddels ook berucht over het gebruik van kleurtjes om dingen duidelijk(er) te maken. Hij vraagt mij regelmatig om numbers te crunchen...
Ach ja, als je er maar lol in hebt...
Net op de terugweg van de sportschool een snelwandelaar gesignaleerd. Is dat niet hartstikke slecht voor je heupen?
Yeah! Ik heb het weekend overleefd!
Hoe bedoel je, zul je misschien denken, maar ik zag er toch best een beetje tegenop. Vier dagen aan één stuk helemaal alleen met de jongens. Raar? Ja, da's waarschijnlijk een hele rare reactie voor een moeder van twee kids. Maar ik ken mezelf, ik ben niet de geduldigheid zelve en dan is het lekker als je de zorg in ieder geval twee dagen kunt delen.
Eigenlijk ben ik best een beetje trots op mezelf. Dat ik het toch maar gedaan heb. We hebben leuke dingen gedaan, lekker buiten gespeeld, naar de dierentuin geweest. Ik ben niet echt uit mijn slof geschoten en heb geprobeerd geduldig te blijven. Ik heb tijd voor mezelf gehad en ik heb elke avond gekookt.
Rare meid ben ik eigenlijk...
Gestreken:
10 damesbroeken
1 herenbroek
1 mini-man-overhemd
3 damesshirts
1 herenshirt
Nog doen:
13 herenoverhemden (!)
3 herenbroeken
Ja ja, ik loop een beetje achter en denk ook niet dat dat vanavond nog allemaal gaat lukken...
Mijn probleem met topless zonnen is dat mijn borsten naar buiten
'vallen' als ik op mijn rug lig. En nee, da's niet omdat ik hangtieten
heb, da's gewoon de schuld van de zwaartekracht.
Het gevolg is dat ik een mooi bruin décolleté heb, maar dat de zijkanten nog wittig zijn...
Het is grappig om te zien hoe een stijging in temperatuur een daling van het aantal bezoekers aan internetsites veroorzaakt...
Als je onderstaande in het borstzakje van het overhemd van manlief
tegenkomt, het overhemd dat net uit de wasmachine komt, op 60°
gewassen, is dat dan zo belangrijk dat je het moet laten drogen en
bewaren?
Overigens is het vodje in werkelijkheid zo'n tweeënhalf keer zo klein...
Wat een pret je al niet kunt hebben met een beetje water in een badje en in een waterpistool...
Een uur of twee geleden hebben de kleine mannen en ik manlief
uitgezwaaid. Die is op dit moment namelijk met een stel vrienden onderweg naar
een plaatsje vlakbij Nürburg. Dit weekend gaan ze
daar keihard rijdende autootjes bekijken.
En ik? Ik vermaak me met een goed boek, in de tuin zitten/liggen, met
de jongens en water spelen en misschien nog wel iets nuttigs doen als
strijken... uh... not...
Manlief kreeg een lentepakket gevuld met asperges. Vanavond eten we die. Lekker!
Gisteravond bezochten manlief en ik de ouderavond van het
kinderdagverblijf van de kleine mannen. Ja, ook kinderdagverblijven
houden ouderavonden. Om de ouders te informeren over het reilen en
zeilen van zo'n KDV.
En om een heel lang verhaal kort te maken, op die ouderavond zorgde ik
ervoor dat de film die er gemaakt was over een dagje op het
kinderdagverblijf afgespeeld kon worden (terwijl er ook heus vaders
rondliepen en de directeur ook een man is...). En werd ik gevraagd of
ik belangstelling had om de website van het KDV te reviseren (men had
de website van de jongens gezien).
En dat vind ik dan wel weer stoer...
Gesprek tussen twee tachtigjarige dames, gehoord in de wachtkamer bij
de huidarts (waar ik overigens de jongste was, de een na jongste was
minstens zestig):
"..."
"Mijn man en ik zitten in het Willibrord
(bejaardentehuis, S.). Al twee jaar, maar ik kan niet wennen."
"Nou, mij moeten ze eerst neerschieten voor ik daar naar toe ga. Vreselijk!"
"Ja, maar bij ons was het spoed. Mijn man is twee keer aan zijn longen geopereerd. Maar ik kan niet wennen."
"Ik ben er wel eens geweest, bij mensen op bezoek. Je hebt je bed in je kamer staan."
"Wij hebben wel een aparte slaapkamer en een keukentje. En een heel
kleine douche. Daar staat ook m'n wasmand. Die moet ik er eerst
uithalen als ik wil douchen."
"Mag je wel zelf koken?"
"Nee, dat wordt allemaal gedaan. Maar dan krijg je al om twaalf uur je
warme eten. Nou, dan eet ik niet hoor. Ik warm het om vijf uur, half
zes op. In de magnetron."
"Nee, ik moet er ook niet aan denken, om twaalf uur eten. Ik
ontbijt pas om tien uur en dan sla ik de lunch over. Ik ben sowieso
niet zo'n warm-eter. Vlees eet ik helemaal niet. Ik ben geen vegetariër
hoor. Ik hou er gewoon niet van."
"Ik mis het wel, dat ik niet zelf kan koken. Zoals nu zou ik wel
asperges willen, maar dat kan niet. Of op zondag een gegrild kippetje
met gefrituurde aardappeltjes. Of pannenkoeken."
"De lekkere dingen."
"Ik heb laatst van die kant-en-klare pannenkoeken gekocht bij de Albert
Heijn. Die hebben de kleinkinderen ook altijd. Gewoon in de magnetron.
Heel lekker met stroop."
"Puree hebben ze tegenwoordig ook in pakjes. Kokend water erbij en klaar. Smaakt nog subliem ook."
"..."
Ik heb al eeuwen (okee, niet overdrijven) járen last van wratjes. Wat
een vreselijk rotwoord trouwens; wratjes. Het dekt volledig de lading,
het zijn nare rotdingen.
Toen ik een jaar of veertien was, had ik er eentje op mijn elleboog. En
aangezien mijn paps in een ziekenhuis werkte, kon hij aan vloeibaar
stikstof komen. Daarmee stipte hij het ding op mijn elleboog aan. En
dat verdween na een aantal behandelingen.
Jaren later verschenen er twee wratjes op mijn rechterknie. Daar ging
ik mee naar de huidarts en die stipte ze ook aan. In de plaats
verschenen er littekentjes, maar dat vond ik minder erg. Helaas bleek
na een tijdje (we praten over een jaar of drie later) dat het
wrattenweefsel hardnekkig was. Weer naar de huidarts, weer verwijderd.
En vandaag moet ik weer. Om het litteken heen, daar waar ooit een
wratje zat, zitten er nu een aantal in verschillende formaten. Voor
mijn part snijdt de huidarts vandaag dat hele stuk weg, want ik word er
zo langzamerhand goed ziek van. Zeker nu de zomer er weer aankomt. Het
is gewoon een naar gezicht, van die bleke, lelijke huiduitstulpingen op
strakjes een zongebruinde knie...
Als je van je oom een heus basketball-shirt uit Amerika krijgt, moet je dat toch even aanpassen...
Mamma kan 'm ook nog wel aan. En dan te bedenken dat mini-man er ook één in die maat heeft gekregen...
In ere hersteld: mijn pagina met al mijn zelfbedachte en zelfgefabriceerde layouts. Mede dankzij Wiro die een link naar het verleden wist.
Dus wil je wel eens weten hoe het 'r hier in het verleden uitzag, klik dan hier: layouts. (Of in de linkerkolom op 'eigen layouts').
Ik heb tijdens mijn studie Voedingstechnologie geleerd dat rijst
anderhalf keer zijn gewicht aan water opneemt. Maar da's theorie. Ik
ben in de praktijk altijd trots op mezelf als ik 'op de goeie gok'
precies zoveel water in de pan heb gedaan dat ik de rijst niet hoef af
te gieten en hij ook niet is aangekoekt.
Maar goed, waar blijven die mannen, want ik heb wel trek in die nasi die nu nog op het fornuis staat te pruttelen...
Ik heb het koud. Volgens mij is het buiten veel warmer dan hier binnen. Zometeen in de pauze maar eens even checken.
Of zou het er gewoon aan liggen dat ik vandaag geen sokken aan heb?
Update: als ik mijn voeten tegen de pc-kast aanvlei, dan voelt dat wel wat warmer...
- Uitgeslapen? Check!
- Lekker ontbeten met vers gebakken brood uit de broodmachine? Check!
- Uitgebreid gedouched? Check!
- Lekker tutten voor het aankleden? Check!
- En dan zometeen lekker shoppen, een terrasje pakken en mensen kijken in onze hoofdstad. CHECK!
En als dat eerste glaasje rode wijn echt heel heerlijk is, maar direct
doorzakt naar je benen en opstijgt naar je hoofd, is het dan verstandig om er daarna
nog een stuk of vijf, zes te nuttigen?
Nee!
Kleine man zit op het potje. Zindelijk is hij nog lang niet, maar heel
af en toe wil hij er wel op zitten. Dus daar zit hij dan. Vol
verwachting kijkend naar zijn piemeltje. Gebeurt er al wat? Nee. Hij
springt weer op, kijkt in het potje en gaat weer zitten.
"Mamma, we moeten even wachten tot de plas komt. Het is rood!"
En zoals we allemaal weten, mag je niet door roodlicht pla... uh... rijden...
Door omstandigheden zijn manlief en ik onverwacht van zaterdagavond tot
en met maandagochtend helemaal alleen met z'n tweetjes. Da's af en toe
een ongekende luxe en daar willen we dan ook gebruik van maken.
Dus zaten we gisteravond op de bank ons af te vragen: "Wat zullen we zondag gaan doen?" "Uh... Hmm... Tja...", wat het antwoord.
We zijn het gewoon ontwend, plannen maken voor met z'n tweetjes... Iemand nog ideeën?
Vorige week de nieuwste versie van
Pivot gedownload en toen begon het weer te kriebelen. Ik heb
hier en daar wat inspiratie opgedaan en er toen dit van gebrouwen.
De zomer kan beginnen...
Toen ik vanavond naar huis reed, bedacht ik dat ik mijn moeder net zo goed vanuit de auto kon bellen. Ik had toch niets anders te doen dan gas geven en sturen. Dus belde ik handsfree. Ontzettend veilig, zou je zeggen...
Maar dan moet ik er eigenlijk niet bij vertellen hoe ik al rijdend eerst de oplader uit het linkerportier graaide (telefoon vergeten op te laden...). Al rijdend het asbakklepje opende en de oplader in de sigarettenaansteker plugde. Al rijdend het andere uiteinde in de telefoon stak. Al rijdend in mijn veel te volle tas graaide op zoek naar mijn 'oortjes'. Al rijdend die probeerde te ontwarren. Al rijdend het stekkertje in de telefoon prutste. Al rijdend het linkeroortje in mijn linkeroor deed en het rechteroortje in mijn rechter. En toen al rijdend mijn moeders telefoonnummer opzocht in mijn adresboek.
Maar bellen deed ik dus hartstikke veilig; handsfree...
Ik loop eigenlijk altijd op hoge hakken. Ik heb pumps met hoge hakken, laarzen met hoge hakken, sandaaltjes met hoge hakken. Ik voel me klein als ik op platte schoenen loop, zeker als ik naast manlief wandel. Manlief is zo'n 1.95 meter. Ik vind ook dat ik van die grote voeten heb als ik platte schoenen aan heb, terwijl ik volgens mij toch echt een gemiddeld maatje 39 heb.
Maar goed, dit weekend op de camping liep ik op gympen en slippers. Geen hoge hakken. Hoge hakken zijn geen campingschoeisel. En nu heb ik spierpijn in mijn bovenbenen.
Zou het daardoor komen?
Weet je trouwens dat gisteren de laatste officiële landelijke vrije dag was tot Tweede Kerstdag? En weet je hoe lang dat nog duurt?
Voor een foto-impressie van ons afgelopen Pinksterweekend, klik je hier. Mede mogelijk gemaakt door onze kleine fotograaf...
Het was honderd keer beter weer dan het Hemelvaart-weekend. We hebben genoeg bier, wijn en andere alcoholische versnapperingen, pannenkoeken, worst en chips op om het (bijna) uit te zingen tot volgend jaar Pinksteren.
(Achter-)neven en -nichtje: bedankt voor een 'kindrelaxed' weekend! Kleine man zal jullie missen, maar kan nu wel fietsen, voetballen en stoeien...
Gisteren liep ik voor het eerst sinds 22 april weer door de winkelstraten in ons dorp. Dat was dus bijna drie weken geleden. En nu zal de gemiddelde lezer(es) denken: "So what?", maar da's voor mij nogal uniek.
Ik loop namelijk elke donderdag, vrijdag en zaterdag wel even (soms wel twee keer op een dag) door het dorp. En heus niet altijd om iets te kopen. De winkelstraten zijn nou eenmaal bij ons om de hoek en aangezien ik elke dag wel even eruit wil met de jongens lopen we dan gezellig door het centrum.
Nu kwam ik zowaar een heel nieuwe winkel tegen (een vreselijk leuke winkel met allerlei vreselijk leuke dingen voor in huis... een o zo foute winkel dus...). En zag ik dat één van de kinderkledingzaken gaat verhuizen naar een nieuw pand. Allemaal gebeurt in die drie weken.
Misschien moet ik vaker drie weken wegblijven. Wie weet wat er dan allemaal is veranderd...
Had ik al verteld dat ik een broodbakmachine voor moederdag heb gekregen? Nee? Nou, weet je, ik heb een broodbakmachine voor moederdag gekregen. En nu niet komen met 'moederdag is een commerciele toestand', dat zeg je echt niet meer als je zelf moeder (of vader) bent...
Maar goed, ik ben dus helemaal blij met mijn broodbakmachine. Overigens helemaal zelf bedacht en gekocht door manlief. Ben nu aan het zoeken naar lekker broodrecepten. Dus roep maar raak in de reacties.
Het is gewoon jammer dat we dit weekend weer niet thuis zijn, anders waren we zondagochtend wakker geworden van een heerlijk geurend vers brood...
En dit beloofd voor dit weekend meer goeds dan het afgelopen weekend...
Vandaag hangt de Amerikaanse vlag in de vlaggenmast bij de hoofdingang van het bedrijf waar ik werk. De tuinmannen zijn de afgelopen dagen druk bezig geweest om de borders en binnentuin netjes te maken, inclusief het verwijderen van de groene aanslag op de tegels in die binnentuin. De schoonmaaksters namen zelfs de stoelleuningen onder handen. Op de productievloer willen ze het liefst zo min mogelijk orders te verwerken krijgen, omdat ze een opgeruimde indruk willen wekken. Opvallend veel heren dragen vandaag een stropdas.
Vandaag komt onze CEO, onze hoogste baas vanuit Amerika een bezoekje brengen.
Zin of onzin, al die opruimacties? Daar zijn de meningen hier nogal over verdeeld. Wat mij betreft mogen ze. En best leuk om een aantal van mijn mannelijke collega's eens in pak te zien...
Kleine man is aan het fietsen op zijn driewielertje. Plots valt hij met fietsje en al om. Hij staat op, veegt zijn handen af en zegt: "Verdomme!"...
We proberen er echt op te letten geen scheldwoorden te gebruiken, maar soms is dat gewoon onvermijdelijk...
... als manlief je laarzen poetst...
Hoeveel regen kan er vallen? We zijn dit weekend nog net niet weggespoeld. Maar toch was het gezellig en hebben we ons best vermaakt.
En aankomend weekend kan het weer toch echt alleen maar beter worden... Toch...?
En ja, het leven is zwaar. Vanmiddag, als we uit het werk komen en de jongens hebben opgehaald van het kinderdagverblijf, moeten we alweer op vakantie...
Dit keer geen zonovergoten all-in vliegvakantie naar Turkije, maar een hopelijk droge korte kampeervakantie in de Achterhoek. Zondagavond zijn we weer terug en dan gaan we volgende week vrijdag weer...
Pfff, wat een stress...
Hoe verschillend kunnen twee broertjes zijn?
Mijn ervaring? Zo verschillend als dag en nacht. Qua uiterlijk schijnen ze - volgens buitenstaanders en familie - op elkaar te lijken, maar ook dat zie ik niet. Qua karakter verschillen ze echt.
Kleine man is een denker, soms een piekeraar. Eet slecht. Kan heel geduldig met iets bezig zijn, in zijn eentje spelen, maar als het niet lukt wordt hij nijdig. Als iets niet mag, kan hij flink kwaad worden. Veel mensen vindt hij gezellig, maar dan moet hij wel op eigen terrein zijn en met mensen die hij kent. Hij kijkt de kat uit de boom.
Mini-man is een doener. Eet goed, maar doet het wel zelf natuurlijk. Heeft graag aandacht, maar gaat ook in zijn eentje op onderzoek uit. Kan hysterisch huilen, terwijl er weinig aan de hand is. Hij is niet verlegen en geeft ook vreemden bijna direct zijn grootste lach.
En zo kan het dan ook dat ik vanmorgen één heel blij jongetje en één heel verdrietig jongetje bij het kinderdagverblijf afzette...
En natuurlijk heb ik mijn kleine mannetjes afgelopen week gemist. Gisterochtend stonden we met z'n drietjes onder de douche. Gezellig!
Maar het moet toch echt een raar gezicht geweest zijn toen ik met mijn ene been op schouderhoogte tegen de muur aanstond om deze te scheren en mijn mannetjes in de douchebak aan het spelen waren met badeendjes en een lege shampoo-fles...
Vanmorgen was het natuurlijk een beetje bondig, vandaar nog even wat foto's ter illustratie.
Het hotelcomplex waar wij een week 'all-in' mochten genieten lag in een schitterend aangelegde en bijgehouden tuin:
Eén van de vier zwembaden zag er zo uit. Met daarachter de zee. En nee, ik heb niet gephotoshopt...
Hier dronken we 's middags meestal een biertje en een koel wit wijntje:
En hier rechtsonder sliepen wij:
Mag ik weer terug?
Het was heerlijk. Het was relaxen. Het was genieten. Het was zeker om volgend jaar weer te doen.
En nu ben ik nog even aan het genieten van de zon hier in Nederland, want morgen moet er weer gewerkt worden...
|
|
