SMSje om 14:11

Doei!

Ik zeg alvast gedag. Eind van de middag gaan we met de trein naar Schiphol. Tot die tijd nog wat rommelen, mams en K. 'instructies' geven en lekker buiten zitten.

Tot over een week!

Fotograaf

Als kleine mannen gaan fotograferen...

Acclimatiseren

Wat een stralende zon schijnt er op dit moment door de ramen. Kan ik alvast acclimatiseren, zodat de Turkse zon strakjes geen schok is...

Zoals eerder geschreven, vertrekken we morgenavond. Ik heb nu lekker nog even de tijd om de laatste dingen te kopen, alvast wat boodschappen te doen, zodat mijn mams en K. geen lege koelkast aantreffen als ze hier op de jongens komen passen, misschien nog even naar de kapper te gaan en de laatste dingen in de koffer te doen.

En natuurlijk veel met kleine man en mini-man te knuffelen, want dat kan strakjes zeven dagen niet...

Note to self: afspraak bij de kapper maken voor morgenochtend.

Gerust

Ben nu ruim een uur thuis. Eindelijk. Na een lange dag. Het waren twee lange dagen. Het was even stressen, maar ik kan nu met een gerust hart op vakantie.

Geloof ik...

Stress

Stress is nooit leuk en zeker niet zo vlak voor de vakantie.

Waarom zit iedereen zo te zeuren? Op het werk, that is.

Ik wil naar huihuis...

Rood

Nu we het toch over kleuren hebben... Hoe rood kan een gezicht worden? De mijne is momenteel een look-a-like van een tomaat. Heb net - zoals elke maandagavond - gesport en dat kan je zien ook...

Oranje

Vanochtend reed ik door een klein dorpje hier op de Veluwe op weg naar mijn werk. Al bij de dorpsgrenzen wapperden de oranje vlaggetjes me tegemoet. En de paar straten waar ik doorheen en langsreed waren voorzien van alle mogelijke oranje en rood-wit-blauwe versieringen die je je maar kunt bedenken. Ook de getallen 60 (zestig jaar bevrijd) en 25 (vijfentwintig jaar koningin Beatrix) sierden de straten.

Volgens mij geeft dat wel een gevoel van saamhorigheid, als dorpsinwoners zo hun straten versieren. En het ziet er gezellig uit.

Afdankertjes

Vanochtend even de dozen met zomerkleding te voorschijn gehaald. Een hele berg zit inmiddels in de koffer om aanstaande vrijdag mee te nemen op vakantie. De rest in de kledingkast waar de winterkleding werd uitgehaald.

Een deel van de winterkleren is weer de dozen ingegaan. En een groot deel van de winterkleren is zo een vuilniszak ingepropt. Die ga ik zo wegbrengen naar de kledingbak bij de AH.

Tja, als je al twee, drie seizoenen lang van de doos in de kast en van de kast in de doos wordt gesleept en niet wordt aangetrokken, dan kan je net zo goed worden weggedaan...

Buggy-hulp

Ik schreef al wel eens eerder dat we aan een openbare parkeerplaats wonen. En dat dat heerlijk gluren is. Of zeg maar gerust, heerlijk mensen kijken.

Gistermiddag gebeurde er iets nogal komisch. Ik stond kleine man in de gaten te houden, die buiten aan het spelen was en zag een man, gekleed in kostuum met zoontje aan de hand een buggy duwen. Ze liepen richting een Volvo-station. Kleine jongen werd in de auto gezet en de achterklep werd geopend. Toen moest de buggy onder handen genomen worden.

Op verschillende manieren probeerde de man de buggy in te klappen. Op z'n kop, trekken aan dat beugeltje, daar duwen. Niets hielp. Het ding bleef zoals hij was, uitgeklapt. De man bleef even beteuterd staan kijken en liep toen naar het voorportier. Daar bleef hij weer even staan kijken en dook toen de auto in.

Daarna heb ik even een stukje gemist, omdat ik kleine man moest opsporen... Maar toen ik even later weer naar de parkeerplaats keek, zag ik de man met een mobiele telefoon in de hand. "Nee, is hij nu serieus telefonisch advies aan het vragen?", dacht ik nog. Ook daarna kon ik even een paar minuten niet kijken, maar ik kreeg nog net mee dat de achterklep werd dichtgegooid.

Ik vraag me af of de buggy er ingevouwen of uitgeklapt is ingegaan...

Dreumes

Vanmorgen in de auto op weg naar mijn mams (en daarna door naar een heerlijke, ontspannende behandeling bij mijn schoonheidsspecialiste) bedacht ik me ineens dat ik geen babies meer heb. Ik heb een peuter en een dreumes. En die dreumes laat heel duidelijk weten dat 'ie geen baby meer is...

Geen poedermelk meer, maar gewone halfvolle. Overigens nog wel uit een speenfles. Geen hapjes meer van pappa of mamma aannemen, maar het zelluf willen doen ook al zit je dan van top tot teen onder de spinazie. Ik kan niet meer zeggen 'vorig jaar was ik zwanger'. Geen genoegen meer nemen met op schoot zitten, maar willen kruipen en liever nog staan (en misschien wel lopen, maar dat nog niet kunnen).

Kleine jongetjes worden groot. En dat is heerlijk om mee te maken, maar geeft soms ook een weemoedig gevoel...

Sjans

Je kunt nog best sjans hebben als je met een buggy met inhoud langs een stelletje stratenmakers loopt. Helemaal als die 'inhoud' precies op dat moment een soort 'broem, broem'-geluid maakt en ??n van de stratenmakers net doet of hij dacht dat het een gemotoriseerde buggy was...

Tijdperk

Er is een nieuw tijdperk aangebroken!

Een tijdperk van onbegrensde mogelijkheden. Een tijdperk van niets is te dol, niets is te gek. Een tijdperk van de wereld opnieuw ontdekken.

Mijn moeder belde net. Ze heeft sinds vandaag internet.

Hoi mam! Welkom in de wondere wereld die internet heet!

Netjes

Wat blijft het bed netjes als manlief niet thuis slaapt...

Maar gelukkig slaapt hij morgen - na drie nachtjes weg te zijn geweest - gewoon weer thuis.

Deksel

Manlief had zondag de deksels van de pot pindakaas (bruin) en de pot chocoladepasta (wit) verwisseld.

Het eerste wat kleine man vanochtend opmerkte toen ik zijn favoriete broodbeleg (chocoladepasta) uit de kast haalde, was "Mamma, da's niet goed!" De deksel moest en zou eraf. En hij zocht in de kast naar de juiste deksel. De pot pindakaas werd geidentificeerd. Ha, dat was de deksel van de chocopasta!

De potten staan nu weer met hun bijbehorende deksels in de kast. Pfieuw!

Brood

Vanmorgen stond ik al om acht uur bij de bakker. Ik bestelde een Gelders tarwe. We hadden dit weekend blijkbaar meer brood dan normaal gegeten, want de twee die ik afgelopen donderdag haalde, waren al bijna verdwenen.

Toen ik zo'n drie kwartier geleden in de auto stapte, herinnerde de broodlucht me eraan dat ik die ochtend brood had gekocht. En dat deze nog in de auto lag. Een warme auto.

Het brood ligt nu in de vriezer. Af te koelen...

Re?nie

Vanochtend hadden mini-man en ik een re?nie. Een re?nie met de dames van de zwangerschapsgym en hun kroost. Zes dames en zes kids. Nee, je kunt geen diepzinnige gesprekken voeren, maar gezellig was het wel.

En het was vast een heel komisch gezicht toen de moeders hun kinderen die op de bank in de houding waren gezet voor de foto, aan het toezingen en -zwaaien waren om ze allemaal tegelijk (!) te laten lachen. Ze waren even stil om verbaasd naar die gekke vrouwen te kijken om daarna 'vrolijk' door te huilen...

Zoek!

Vertel eens. Klik jij wel eens hierboven op het linkje 'archiefjes'? Als je dat nog nooit gedaan hebt, doe het dan eens. Gewoon voor de grap.

En als je dat gedaan heb, zie je dan iets vreemds? Iets wat niet zo hoort te zijn?

Nee? Kijk dan maar eens naar de scroll-balk aan de onderkant van je scherm. Zie je dat? Die kan nog een heel stuk naar rechts. En weet je waarom?

Omdat dat stomme invoerveld van het zoekformulier met geen mogelijkheid daar waar hij hoort te staan te krijgen is! Daarom!

Tips? Oplossingen? Graag, want dit is zo frustrerend!

Vertrektijd

Over zo'n twee weken is het al zover. Dan gaan manlief en ik een weekje met z'n tweetjes op vakantie. Toen ik vanochtend dus langs het reisbureau liep, kon ik het niet laten om even binnen te wippen om te informeren of de vertrektijden al bekend zijn. De tickets komen namelijk volgende week pas.

Na even met de reisorganisatie gebeld te hebben, gaf de reisbureaumedewerkster me de tijden door. Heen vliegen we om half negen...

... 's avonds...

Aankomst in Turkije om half twee...

... 's nachts...

Zou de 'all-inclusive-formule' dan nog van kracht zijn?

Gras

Vorige week - je weet wel toen het w?l lekker zonnig was - zat mini-man voor het eerst in zijn jonge leven op gras. En dat was raar. Heel raar. En ook makkelijk voor mamma, want er werd nog geen centimeter gekropen. Mini-man bleef zitten waar hij zat en verroerde zich niet. En toen hij per ongeluk een beetje omviel en zich met zijn handjes opving, keek hij daar heel vies bij.

Ik hoop dat mini-man voorlopig niet went aan gras. Dat scheelt een hoop heen en weer geren...

Idee

Soms krijg ik onderweg naar huis vanaf het werk, als ik de dag nog eens doorneem in die half uur reistijd, ineens een brainwave. Een goed idee. Of ik bedenk me ineens iets dat ik nog had moeten doen, maar nog niet gedaan heb.

Dan bel ik mezelf op het werk. Daar neem ik natuurlijk niet op, want ik ben onderweg naar huis. Dus spreek ik mijn eigen voicemail in. Om het niet te vergeten.

En het blijft de volgende dag dan toch elke keer weer een verrassing als ik die voicemail afluister...

Inspirerend

Vandaag geen inspiratie.

Ik ben nog aan het bijkomen van het heerlijke weer dat het de afgelopen dagen was en wat mij heerlijk in de zon heeft doen zitten en ons gisteren mini-mans verjaardag in de tuin heeft doen vieren.

En van de schok. Van de schok dat het alweer minder mooi weer aan het worden is...

Lieve

Las ik vorige week nog dit artikel, nu zie ik de tuin terwijl ik aan het onkruid wieden ben, echt ?veral, maar dan ook ?veral lieveheersbeestjes.

En volgens mij zijn ze ook nog zo hitsig als wat, want in een kleine tien minuten zag ik drie keer twee van die lieve beestjes bovenop elkaar zitten. Het zou natuurlijk drie keer hetzelfde paartje kunnen zijn geweest. Daar moet ik het antwoord schuldig op blijven, ik heb de stippen niet geteld.

Nu maar hopen dat deze niet van het bijtgrage soort zijn...

Oja, de foto is weer klikbaar, als je de beestjes iets groter wilt bekijken.

1 jaar!

Mini-man is jarig. Mini-man is al iets minder mini. Mini-man is 1 jaar!

De foto is klikbaar...