Ik weet nog goed hoe ik me precies een jaar geleden voelde. Ik had me al de hele dag afgevraagd of het vandaag zou gebeuren, maar het wilde maar niet doorzetten. Manlief had zijn afspraak van 's middags in het zuiden des lands maar afgezegd, want je wist tenslotte maar nooit. Ik was bezig met een grote legpuzzel, ronddrentelen en op bed liggen. In eten had ik geen zin.
Toen ik om half twaalf besloot dat ik het voor gezien hield, dat het vandaag dan toch echt niet zou gebeuren, was de puzzel bijna klaar.
Ik ging naar bed. Maar kon daar maar zo'n anderhalf uur rustig liggen. Toen begon het echte werk pas echt. Eerst op de bank gelegen. Toen in bad. En toen de verloskundige kwam, was ik juist het hoogpolig tapijt in onze slaapkamer aan het bestuderen. Daar had ik overigens de volgende dag nog pijnlijke knieën en ellebogen van...
Het werd dus niet eind maart, maar wel begin april. Ik voel me nu in ieder geval een stuk rustiger dan precies een jaar geleden...
Niezen met je mond vol brood geeft echt een zootje...
En dan hoor je dat de vrouw van een voetbalvriend van manlief te horen heeft gekregen dat ze borstkanker en lymfklierkanker heeft. Opereren heeft geen zin meer. Volgende week wordt duidelijk wat er dan nog wel mogelijk is.
Achtendertig. Twee kleine kinderen.
En je krijgt een heel naar gevoel in je buik als je probeert te bedenken hoe zij zich nu moet voelen.
Morgen gaat mini-man uitdelen op 'school' (= kinderdagverblijf). Alvast voor zijn eerste verjaardag van aankomende vrijdag. Kleine man die mij het geheel vanavond zag fr?belen, wilde eigenlijk gelijk al aanvallen. Hij moet even wachten tot morgen voor hij het varkentje mag slachten...
Waarom manlief en ik zo goed bijelkaar passen? Nou, da's eenvoudig.
Wij eten regelmatig op zaterdag een 'kip in braadzak'. Hij - met zijn 'ooit in de kippen gewerkt'-achtergrond - hakt het ding in 'mooie' stukken (twee poten, twee vleugeltjes, twee filets). Ik neem - zonder dat daar ooit discussie over is - ??n van de poten en soms nog een beetje van de andere poot. Hij neemt de rest, wat witvlees achterhoudend voor mini-man (kleine man eet standaard een frikandel...).
Zo gaat het altijd. Nooit een discussie. En altijd een hele kip in braadzak. En daarom passen we zo goed bijelkaar, want heb je in de supermarkt ooit een halve kip in braadzak gezien...?
Er staan heerlijke dingen op de tafel. De eieren zijn verstopt. Wij gaan zo paasbrunchen in het westen des lands.
Manlief en ik moeten beiden onze paspoorten verlengen. En aangezien het nog maar zo'n vier weken duurt voordat we naar Turkije vliegen, begint dat verlengen nu toch enigszins te dringen.
Vandaag dus op naar de fotozaak om pasfoto's te laten maken. En nu is het tegenwoordig zelfs zo dat wanneer je je kinderen in ??n of beide paspoorten wilt laten bijschrijven, er van deze kinderen ook een foto in het paspoort moet komen. Zelfs al zijn ze pas ??n. En zelfs al is dat paspoort vijf jaar geldig. En zelfs al lijkt dat kind van strakjes zes echt niet meer op dat kindje van nu ??n.
Maar goed, wij zijn de moeilijkste niet, dus dat werden vier setjes pasfoto's. Fijn dat dat tegenwoordig trouwens digitaal gaat en ze er gewoon een aantal nemen waaruit je op een beeldschermpje de beste (of minst erge...) kunt uitzoeken. Kleine man moest worden omgekocht met een ijsje maar toen kon er gelukkig ook bij hem een lachje af.
En nu nog naar het gemeentehuis om de pasfoto's af te geven en paspoorten te laten maken.
Iedereen fijne Paasdagen!
Ik ben bezig met varkentjes, danoontjes, doosjes rozijntjes en gekleurd karton. Buiten verdwijnt de zon af en toe achter wat heiige wolken. Elke keer als ik denk: "Nu ga ik lekker buiten zitten lezen", verschuilt 'ie zich weer.
Ik voel een lichte hoofdpijn opkomen. Misschien omdat ik vanochtend wat opstartproblemen had en de jongens precies deden waar ze zelf zin in hadden. Natuurlijk was dat niet wat mamma wilde. Ik twijfel of ik niet even op bed zal gaan liggen. De jongens zullen nog wel een uurtje of twee in dromenland zijn. Ben blij dat het morgen weer zaterdag is. Kunnen we met z'n twee?n opletten. En morgenavond met z'n tweetjes naar Veldhuis & Kemper in Den Haag.
En als je de een dan later op de schommel zoveel plezier ziet hebben, of de ander heel stoer zelf zijn boterhamblokjes naar binnen ziet werken, dan vraag je je af waarom je eerder die dag zo tegen ze geschreeuwd hebt.
Lekker weer. Stop. Ik zit in tuin. Stop. Veel lekkerder dan achter pc. Stop. Tot morgen. Stop.
Had ik al verteld dat ik op de camping zit...
Zeker met dit weer natuurlijk een feest!
Even een testje van jullie verkeerstheoretische kennis...
1. Je rijdt op een tweebaansweg. Aan je linkerkant heb je een onderbroken streep en links daarvan een doorgetrokken streep. Je haalt je voorganger in. De doorgetrokken streep is dan dus aan jouw rechterkant. Mag je - nadat je de andere auto bent gepasseerd - weer naar rechts?
a) Nee, je mag niet over een doorgetrokken streep
b) Ja, deze vraag slaat natuurlijk helemaal nergens op
c) Weet niet
2. Zowel op de heenweg naar het werk als op de terugweg naar huis rijdt er een trekker voor je, waardoor je je snelheid op een tachtigkilometerweg moet beperken tot een trage dertig. Hoe kan het er beide keren een trekker voor je rijdt?
a) Da's toeval
b) Da's het lot
c) Da's Murphy's Law
d) Da's om jou te irriteren
3. Je rijdt op een tweebaansweg. Een tegenligger knippert met zijn grootlicht. Daarna knippert een tweede tegenligger met zijn grootlicht. Waarom?
a) Je hebt iets heel raars onder je auto hangen
b) E?n van je koplampen is stuk (of allebei)
c) Er staat verderop een flitser (als dat het is, ben ik blij dat ik me gistermiddag netjes aan de snelheid hield)
d) Je tegenligger vindt je - zover als hij (zij?) dat kan bepalen door een spiegelende voorruit - wel een lekker ding en vraagt je om bij de eerstvolgende mogelijkheid te stoppen
Antwoorden in het reactieding...
En vanaf nu kan ik ook berichtjes plaatsen via sms... Leuk joh!
Communicatie, da's zo belangrijk!
Want hadden manlief en ik duidelijk over zijn wel of niet thuis komen eten gehad, dan had ik gisteravond niet aan de sliptongetjes met peultjes en worteltjes en gekruide aardappelschijfjes gezeten met mijn bijna ??njarige zoon...
Overigens vonden hij en ik het hartstikke lekker, maar ik 'kook' meestal toch anders als we met z'n drietjes zijn...
Vanochtend 'even' naar de dierentuin geweest met de kleine mannen. Da's zo heerlijk van een abonnement. Kan je gewoon even voor een uurtje of twee. Het was hartstikke druk met dat mooie weer.
Nu liggen de heren op ??n oor en zit ik te bedenken wat ik eigenlijk allemaal nog moet doen. Er ligt een berg strijkgoed te wachten, maar misschien kan ik dat beter vanavond tijdens het televisie-kijken doen. De auto moet ook nodig worden gewassen en uitgezogen. Maarja, hier in het dorp wordt 'autowassen op zondag' niet echt gewaardeerd. Ik had het ook moeten laten doen toen ik gisteren bij mijn mams was. Daar hebben ze zo'n fijne wasstraat.
En toch denk ik dat ik een tuinstoel pak en even in het zonnetje ga zitten. Want wie weet is het morgen wel weer prutweer...
Zoals elke donderdag gingen we vanochtend naar het zwembad. In plaats van schoonmamma ging dit keer manlief mee. Die is de hele week vrij, dus die wilde wel even invallen.
Ik ging met mini-man aan het 'baby-zwemmen' en kleine man en manlief vermaakte zich in het subtropisch.
Na al het gespetter en gespat konden we beide kleine heren na de boterham helemaal uitgeteld zo in hun bedjes leggen. Maar wat wil je ook als je je zo uitsloofd...
Hebben jullie het ook gezien? Dat het zonnetje al op is en schijnt?
Hebben jullie het ook gevoeld? Die temperatuur die al bijna laat geloven dat je zonder jas naar buiten kunt?
Hebben jullie het ook gehoord? Die vogeltjes die naar hartelust fluiten?
En ik ben vandaag lekker een dagje vrij om ervan te genieten!
Soms baal ik wel eens dat ik zoveel troep in mijn tas heb. Echt de raarste dingen kom ik tegen als 'ie weer eens wordt uitgemest.
Goh, zat dat ook in mijn tas? Oh, kijk nou, een kaartje van het restaurant waar we twee jaar geleden gegeten hebben. En een beetje plakkerig geworden keelsnoepje. Misschien dat drie pennen wat overdreven is. H?, die lippenstift was ik al eeuwen kwijt.
Maar gisteren was ik maar wat blij dat ik ergens in een donker hoekje, onder visitekaartjes, lippenbalsem, een pen en nog wat meer troepjes toch nog een verdwaalde tampon vond...
Update: En dan vandaag tijdens het verlaten van het pand gevisiteerd worden, terwijl ik net 's ochtends een handvol nieuwe tampons in m'n tas had gegooid...
De voorbereidingen zijn in volle gang.
Uitnodigingskaarten zijn inmiddels gepaintshopt en besteld bij de online-fotoservice van het Kruidvat. Mijn creativiteit draait overuren om weer leuke en verantwoorde uitdeelcadeautjes te bedenken. Kleine man en manlief trainden hem gisteravond in het 'hiep, hiep, hoera!' en dan de armen omhoog op 'hoera!'.
Over een kleine drie weken wordt mini-man alweer een iets grotere mini-man. Dan wordt mini-man alweer ??n!
Tijdens de zaterdagse boodschappen verbaasde ik me weer over die - dit keer - dames die rustig op het bankje bij de koffie- en theeautomaat een bakje (of twee?) koffie zaten te drinken.
Ik kom in de supermarkt om boodschappen te doen en dan snel weer naar huis. Dat bakje - in mijn geval - thee drink ik liever ergens anders.
Toch?
Dit is het resultaat als een bijna ??njarige zelf een boterham met appelstroop naar binnen werkt...
Wat een verademing, die temperatuur buiten. 't Is jammer dat het zonnetje nu weg is, maar vanmorgen had ik best in een hoekje voor het huis in de zon kunnen gaan zitten. Was best aangenaam.
Ik heb net van die papiermach? paaseieren gekocht. En witte en gele kuikentjes. Nu nog wat paastakken. Geloof niet dat we iets geschikts in de tuin hebben staan. Misschien bij de buren...
H? lekker, volgens mij wordt het nu toch echt lente!
Ken je ze? Van die producten die op zich redelijk lang houdbaar zijn, behalve als je ze eenmaal hebt opengemaakt? Dan zijn ze ineens nog maar een paar dagen, weken of twee maanden houdbaar.
Die paar dagen zijn nog wel te overzien. Maar ik weet echt niet - als ik eenmaal een flesje heb opengemaakt en in de koelkast heb gezet - of ik dat nu ??n of twee maanden geleden deed.
Het gebeurde dat ook regelmatig dat ik tijdens het opruimen van de koelkast van dat soort flesjes of potjes tegenkwam, een beetje rook en het geheel dan toch maar weggooide.
Maar nu heb ik er wat op gevonden. Ik schrijf de 'openmaakdatum' op het flesje! Goed h?? Ja, ik ben nog niet zo blond als ik eruit zie...
Toen ik gisteren in de kinderdagverblijfschriftjes van de jongens de datum van vandaag schreef, drong het eigenlijk pas echt tot me door. Vandaag zou mijn pappa vijfenzestig zijn geworden.
Vijfenzestig. Dan hadden we aankomend weekend vast een groot feest gehad. Dan had kleine man 'op school' vast een mooie tekening voor de jarige opa gemaakt. Dan had ik nu niet zitten bedenken of ik kleine man niet alsnog een tekening zal laten maken om bij zijn graf te zetten. Maar misschien is dat iets te sentimenteel.
Vijfenzestig. Maar hij werd achtenvijftig.
Tijdens mijn inmiddels al bijna 10-jarige werkend leven heb ik verscheidene sollicitatiegesprekken gevoerd. Aan beide kanten van de tafel, maar ik wil het nu even hebben over de keren als 'interviewer'.
Bij sommige gesprekken wist ik al direct "dit wordt 'm/'r niet" en bij anderen had ik gelijk een goed gevoel. En natuurlijk waren er twijfelgevallen. Dan is het handig als je kan overleggen met je mede-interviewer. Nu heb ik ook verscheidene mensen aangenomen. Omdat ik en mijn mede-interviewer er een goed gevoel bij hadden of omdat die persoon op dat moment de beste van minderen was en we toch echt dringend iemand nodig hadden.
Maar wat kun je je soms in mensen vergissen! Want waar is die bedeesde jongen gebleven die het blijkbaar na ??n dag al gezien had en waarvan niemand - inclusief uitzendbureau - ooit meer iets vernomen heeft? En dat jonge meisje dat zich ontpopte als een waar fantast compleet met achtervolgingen, aanrandingen en tumoren als tennisballen, spoorde die wel helemaal?
En nu vertelde manlief over ??n van zijn medewerksters, die inmiddels een ex-medewerkster is geworden. Haar ware aard werd pas echt bevestigd tijdens een training (manlief had namelijk al zo zijn twijfels) en die was zo vreemd dat de trainster aan de bel trok. Afgelopen vrijdag kwam ze - na een week ziek en onbereikbaar te zijn geweest - haar ontslag indienen en manlief stemde daar gelijk in toe. Maar nu zijn ze nog wel op zoek naar de bij haar functie horende auto (ze wist niet meer waar ze die geparkeerd had, kon wel gestolen zijn), mobiele telefoon (misschien dat 'ie in de auto lag) en laptop (lag bij een vriend, maar daar kwam ze niet meer naar binnen)...
Als de laatste gast naar huis is, beginnen we - zonder iets tegen elkaar te hoeven zeggen - op te ruimen. De ??n ruimt de lege bierflesjes op, de ander brengt de lege glazen en overblijfselen van salades en toastjes naar de keuken. De stoelen worden weer op hun normale plaats in de kamer gezet. De afwasmachine wordt ingeruimd en aangezet. De 'opbrengst' van de avond wordt nog even bekeken.
Lichten uit, deur op slot.
Een verjaardag is weer voorbij. Nog drie te gaan...
Iedereen bedankt voor de felicitaties!
Wie had zesendertig jaar geleden gedacht dat dit schattige babietje zou uitgroeien tot een grote, stoere vent?
Lieverd, van harte gefeliciteerd met je verjaardag!
Niet wit:
- witte schapen (die zijn viezig gelig)
- witte huizen
- witte auto's
Wel wit:
- sneeuw!
Het is lekker clich?, want waarschijnlijk zijn er overal sneeuwfoto's en -logjes te zien en te lezen. En als je zelf uit het raam kijkt, zie je ook sneeuw, maar toch kan ik het niet laten om onderstaande foto's even te laten zien.
't Is jammer dat mini-man nog niet los kan staan, anders had ik met hem ook foto's kunnen maken. Kan 'm moeilijk in de sneeuw neerzetten...
Ook al zeurde ik om lente, dit heeft toch ook wel wat. De laag sneeuw in onze tuin is zeker tien centimeter. En het ziet er z? schitterend uit.
Letterlijk en figuurlijk. Het lijkt wel of het licht is buiten, ook al is het al half tien 's avonds. De sneeuw weerkaatst de lichtstralen uit de straatlantaarns en vanuit de huizen. Zelfs de lucht lijkt lichter dan anders om deze tijd.
Ik ga straks even op zoek naar de slee die we vorig jaar bij de plaatselijke kringloopwinkel kochten. Volgens mij zit er geen ruggesteuntje op. En als dat inderdaad ontbreekt, dan zullen we morgen niet kunnen slee?n. Mini-man zou er zo afdonderen. Jammer. Maar dan gaan we lekker door de sneeuw banjeren.
Waar zijn mijn moonboots?
Gisterochtend zat kleine man - zoals elke "mamma gaat werken'-ochtend - in ons bed tv te kijken. Om even wakker te worden. Hij heeft dat nodig. Niet direct aankleden en eten, maar even acclimatiseren.
Het was nog voor zevenen, dus de Zappflat was nog niet begonnen. Dan maar doorgezapt naar Nickelodeon. Het was reclame, ik begon mijn haar te f?hnen.
Jimmy Neutron begon en terwijl ik f?hnde - en dus absoluut de begintune niet kon horen - zong ik in gedachten mee. Toen ik de f?hn uitdeed, kon ik zo invallen.
Da's te erg. Dat ik uit mijn hoofd mee kan zingen met de begintune van een kinderprogramma...
Wist je dat het vandaag Nationale Complimentendag is?
Dus ik wil even het volgende tegen je zeggen: "Wat zie je er vandaag stralend uit! En wat zit je haar leuk. Mooi(e) blouse/overhemd/trui/jasje ook. Je ogen kleuren er zo goed bij. En je maakt vandaag ook van die slimme/leuke opmerkingen!"
Dus...
Ooit een spier in je hals verrekt? Een spier die ergens van kin naar hals loopt?
Ik dus wel. Gisteravond. Toen ik diep weggedoken in mijn jas moest niezen. Dat moet je dus nooit doen. Niezen als je met je kin zowat op je borst loopt, omdat het zo koud is. Da's niet goed voor die spieren die daar zitten.
Ik voel het nu nog...
|
|
