Wasdag

Bij mij is het niet maandag wasdag, maar donderdag wasdag.

Vanmorgen ben ik begonnen met een witte was (ofwel handdoeken, t-shirts van manlief en ondergoed van de kleine mannen). Die was klaar toen we terugkwamen uit het zwembad. Alles in de droger en die staat nu vrolijk rond te tollen, net zolang totdat alle was droog en fluffy is.

In de wasmachine heb ik een donkere was gepropt. Paste precies. Spijkerbroeken en -broekjes, overhemden, truien, sokken en ondergoed. Dit alles gezellig samen op veertig graden met een bolletje vloeibaar wasmiddel voor de donkere was. Zou 't schelen?

Als die was klaar is, gaan alleen de sokken en onderbroeken in de droger. De rest hang ik aan de waslijnen op de overloop. Daar staat de verwarmingsketel te loeien, dus da's met een paar uurtjes wel droog. Bovendien vertrouw ik de droger niet. Als je ziet wat een plukken stof er op het filter achterblijven, daar kan je bijna een trui van breien...

En dan doe ik zaterdag nog een wasje lichte/fijne was inclusief beddengoed. Dan is de wasmand heel eventjes leeg. Helaas duurt dat nooit lang...

Donderdag 30 September 2004 at 1:28 pm | | Negen reacties

Combi

Thee met een stokbroodje-kruidenboter, is dat een rare combinatie?

Woensdag 29 September 2004 at 8:43 pm | | Dertien reacties

Bol

Enkele weken terug bestelde ik alvast de nog niet verschenen CD van Veldhuis en Kemper bij BOL.com. Als je daarna de bevestiging naar een bepaald email-adres zou sturen, zou je kans maken op het bijwonen van een intiem concert van de heren. Natuurlijk heb ik de bestelbevestiging doorgestuurd, maar er verder niet meer aangedacht.

Wat schetst mijn verbazing toen ik gisteravond onderstaande in mijn mailbox aantrof (even klikken)...

Ben benieuwd of ik de CD direct mee mag nemen, dat scheelt weer bezorgkosten...

Woensdag 29 September 2004 at 08:22 am | | Vijftien reacties

Ladder

Waarom was de enige panty zonder ladders die zwangerschapspanty?

Dinsdag 28 September 2004 at 2:51 pm | | Acht reacties

De bruid...

Zij is vandaag de Bruid!

Tink, heel veel plezier vandaag. En samen met Niells heel veel geluk, voorspoed, liefde en plezier in jullie verdere, getrouwde leven!

Tink & Niells

Dinsdag 28 September 2004 at 07:55 am | | Acht reacties

Moederschap

Zaterdag vroeg iemand me: "Het moederschap gaat je wel goed af, hè?" Ik antwoordde met "Jahoor." Pas later, in de auto op weg naar huis, met op de achterbank twee kleine mannen, dacht ik er verder over na.

Ja, het moederschap gaat me best gemakkelijk af. Natuurlijk niet altijd. Er zijn wel eens momenten dat ik het even niet zie zitten en het best zwaar is. Ik ben ook erg blij dat ik ook nog kan werken. Dat ik niet 'alleen maar' moeder ben. Daardoor ben ik een blijere moeder. Dat weet ik zeker.

Van huis uit ben ik een planner. Het liefst moet alles volgens de regeltjes, mijn regeltjes gebeuren. Inmiddels ben ik erachter, dat dat met kinderen geen optie is (met een manlief trouwens ook niet altijd...). Ik ben daar dus al wel wat relaxter in geworden, al zeg ik het zelf.

Maar ik ben ook zeker geen stress-moeder. Ik kan gerust om tien over tien bedenken dat we wel even naar de Karwei in het naburige dorp kunnen, omdat ik in het reclamefoldertje een plant heb gezien, terwijl mini-man om elf uur de fles moet hebben. En dan moet je wel even bedenken dat de schoenen van kleine man nog aan moeten, dat ze allebei hun jas nog aangetrokken moeten krijgen, allebei in de auto gehezen, etc., etc... En dan kom je om een minuut voor elf terug. Zonder plant, die was veel kleiner dan gedacht, maar wel met gloeilampjes en tien-secondenlijm...

'Even' naar mijn moeder ruim honderd kilometer verderop doe ik ook regelmatig met de jongens. Die vallen gewoon lekker in slaap in de auto, ze zijn vanaf baby-zijn gewend aan autorijden. Ik denk ook dat als kinderen wennen aan overal mee naar toe genomen worden, ze daar makkelijk in worden. Ze slapen allebei ook op 'onbekende' plaatsen, als de knuffel maar meegaat. 

En wat ook zeker belangrijk is: af en toe tijd voor jezelf. Zoals aankomend weekend, dan gaan manlief en ik met z'n tweetjes de hort op. Heerlijk!

Maar als je dan thuiskomt en die smoeltjes ziet, weet je zeker dat je ze nooit, echt nooit meer kan missen!

smoeltjes

Maandag 27 September 2004 at 11:47 am | | Dertien reacties

Heupen

Trek ik gisterochtend voor het eerst een broek aan die ik een paar weken geleden heb gekocht, wijkt 'ie tot mijn verbazing een heel stuk van mijn rug. Je kon zowat tot mijn onderbroek kijken. Ik baalde flink. Hoe kon dat nou?

Dan maar met een riem wat ingesjord. Dat kon wel. Maar ondertussen had ik er behoorlijk de pest overin. Zo zat 'ie niet toen ik hem paste.

's Middags sta ik bij mams in de gang nog eens in de spiegel te kijken. Goh, het was toch een heupbroek? Als ik 'm dan ook eens op mijn heupen draag. Hij zat ineens perfect...

Tja, ik zit nog niet zo erg in de heupbroeken...

Zondag 26 September 2004 at 5:14 pm | | Elf reacties

Oma

Vandaag is mijn oma jarig. Zevenentachtig is ze geworden. Van de dertien broers en zussen die de familie rijk was, is zij en een broer nog over.

Geestelijk is ze nog ontzettend bij, maar haar lichaam werkt niet helemaal meer mee. Volgens de dokter heeft haar hart zijn beste tijd gehad en is daar niets meer aan te doen. Toch doet oma nog veel. Met haar scootmobiel gaat ze boodschappen doen of naar mijn moeder. Ze is trots op haar kleinkinderen en achterkleinkinderen.

Ik ben trots op mijn oma. Om wie ze is en om wat ze doet.

Oompie, van harte gefeliciteerd en dat je nog maar heel lang bij ons mag zijn!

Zaterdag 25 September 2004 at 11:23 am | | Tien reacties

Penisnijd?

Situatieschets: Manlief naar het werk. Mini-man slapend in zijn ledikantje. Kleine man in zijn blootje in de badkamer, klaar om samen met mamma onder de douche te gaan. Sanzine op onderbroek na ook bloot, staat tanden te poetsen.

  "Mamma piemel!"
"Nee, mamma heeft geen piemel."
  "Pappa wel piemel!"
"Ja, pappa heeft wel een piemel."
  "Ettin ook piemel!"
"Ja, Edwin heeft ook een piemel."
  "Tijn ook piemel!"
"Ja, jij hebt ook een piemel."
  "Allemaal piemel!"
"Ja, alleen mamma niet."

Even lijkt kleine man zich hierin te berusten. Maar hij neemt toch het zekere voor het onzekere en probeert mijn onderbroek naar beneden te trekken. Tja, die mamma's van tegenwoordig zijn natuurlijk niet altijd te vertrouwen...

Vrijdag 24 September 2004 at 1:28 pm | | Dertien reacties

Speculaas

Met dit weer moet je gewoon speculaasjes eten en kaneelthee drinken...

Donderdag 23 September 2004 at 8:11 pm | | Elf reacties

Bezit

Als je die slaapkamertjes binnenkomt en je ziet ze dan zo liggen, dan loopt je hart toch over van liefde...

mini-man in dromenland
kleine man in dromenland

En zo klein als ze zijn hebben ze nu al een sofinummer. 'k Was bezig met 'de Belastingdienst en tegemoetkoming Kinderopvang'...

Woensdag 22 September 2004 at 8:55 pm | | Dertien reacties

Shop shop

Gistermiddag vrij genomen en gaan shoppen. Wat een ongekende luxe; shoppen zonder een kinderwagen voort te hoeven duwen of te voorkomen dat je peuter de hele winkel doorrent...

Heb ook lekker het een en ander ingeslagen. Voor mezelf. Een trui, twee rokjes, een shirtje en laarzen. Nee, zwarte, hoge laarzen had ik nog niet, wel zwarte, lage en bruine, hoge...

Ik kan er weer even tegen!

Zo zonder kinderwagen moest ik trouwens wel alle tassen zelf dragen...

Woensdag 22 September 2004 at 08:42 am | | Tien reacties

Clean desk

Vandaag komt de grote baas op bezoek hier op het werk. De CEO uit Amerika. En dat betekent dat we onze werkplek dienen op te ruimen. Voor sommige collega's heeft dat nogal impact. Die kennen het clean desk principe niet...

Ikzelf heb drie bakjes op mijn bureau; "to do", "waiting" en "file". Aan het einde van de werkdag belandt al het losse papierwerk in één van deze bakjes. De volgende ochtend begin ik dan in ieder geval met een opgeruimd bureau. Vind ik wel zo lekker. Bovendien hoef ik nu niet op te ruimen, omdat er bezoek komt...

En hoe ziet uw bureau eruit? Als u een bureau heeft, natuurlijk...

Dinsdag 21 September 2004 at 08:49 am | | Vijftien reacties

Hulp

Zie hier mijn nieuwe, gratis (!) hulp in de huishouding...

hulp in de huishouding

Heb mijn huidige hulp nog maar niet ontslagen. Kleine man zit nog in zijn proeftijd...

Maandag 20 September 2004 at 08:54 am | | Zeventien reacties

Bleghrolling

Blogrolling is wel lekker bezig, zeg. Gisteren kon er niet "gepingt" worden en was mijn leeslijst niet bereikbaar en vandaag is de leeslijst er wel, maar kun je niet zien wie er "gepingt" heeft...

Wie ziet er trouwens dat de titels van mijn stukjes in een apart lettertype staan?

Zaterdag 18 September 2004 at 1:10 pm | | Tien reacties

Overdreven?

Vandaag weer naar Dierenpark Amersfoort geweest. Ten opzichte van een paar weken geleden  was het heerlijk weer. En het was dus genieten! Heb ook gelijk maar een jaarabonnement genomen, want ik denk we er nog wel vaker gaan komen...

Maar goed, vandaag ook een mindere ervaring gehad. Vlakbij de olifanten is een glijbaan. Kleine man is wild van glijbanen dus hij wilde eraf. Het was nogal een stijle trap dus ik stond achter hem te wachten om hem omhoog te helpen. Hij had zijn handjes al aan de leuning toen er een jongetje van een jaartje of drie, vier één van zijn handjes losrukte en snel de trap op wilde klimmen. Zijn moeder deed nog een halfzachte poging om hem ervan te weerhouden, maar concludeerde al snel dat voordringen "voor een keertje" wel kon.

Ik ben normaal echt niet iemand die direct over zulk soort dingen in discussie gaat, maar dit schoot me toch even in het verkeerde keelgat. Waarschijnlijk nogal sarcastisch reageerde ik: "Zo zal hij ook echt leren dat voordringen niet hoort. Maar ach, voor een keertje is het niet erg. Toch?" De moeder antwoordde dat dat inderdaad niet erg was en of mijn kind dat niet deed. "Nee, niet zolang ik erbij ben." Nou, dan was mijn kind toch wel uniek...

Dat is kleine man natuurlijk ook, maar Jezus, toch niet omdat hij leert dat hij niet mag voordringen? Toen ik later nadat ik kleine man veilig naar boven had begeleid, het glijbaantrapje weer afliep, hoorde ik de moeder tegen haar vriendinnen zeggen dat ze maar een stukje verderop gingen, omdat ze "bang was anders klappen te gaan uitdelen".

Ik ben rustig (ahum) met mams en de jongens de andere kant opgelopen, maar zelfs toen we een kwartiertje later bij het voederen van de olifanten stonden te kijken, voelde ik nog steeds een naar gevoel in mijn buik.

Was mijn opmerking nou echt zo overdreven?

Vrijdag 17 September 2004 at 3:21 pm | | Vijftien reacties

Sanzine goes autumn!

'k Heb wat herfstbladeren gezocht en deze op een zacht tapijtje van mos uitgespreid. Daartussen voor mij belangrijke foto's gestoken en zie hier het herfstig resultaat.

En nu lijkt het net vandaag wel zomer...

Donderdag 16 September 2004 at 2:50 pm | | Zeventien reacties

Vertedering

Gisteren haalde ik de jongens op van "school" (alias het kinderdagverblijf). Op mijn vraag aan kleine man of hij gezongen had, antwoordde hij enthousiast "Ja, liedje!"

En onderweg begon hij dan ook spontaan te zingen: "Olifantje in het bos laat je mamma niet los". Echt heel verstaanbaar, ik was helemaal vertederd. Het liedje gaat overigens zo verder (stond in het schriftje van school):

Anders raak je de weg nog kwijt
  en dan krijg je later spijt
Olifantje in het bos
  laat je mamma toch niet los

Bij thuiskomst trok ik zijn schoenen uit. Daarna moesten ook de sokken uit. Toen ik vroeg of hij zijn sokken op de trap wilde leggen (dan kan ik ze later naar boven nemen om in de was te doen), propte hij in elke schoen een sok en deponeerde alles 'netjes' op de trap! Mijn moederhart smolt bij onderstaand aanzicht toen helemaal...

Woensdag 15 September 2004 at 08:33 am | | Zestien reacties

Kwijt (2)

Yes! De paspoorten zijn terecht!

Blijkbaar hebben we ze meegenomen toen we in Zeeland gingen kamperen, want ze lagen in de auto in het mapje van de verzekeringspapieren van de caravan...

Pfieuw!

Ennuh Michaela, jouw paspoort lag er niet bij...

Woensdag 15 September 2004 at 08:27 am | | Twee reacties

Reclame

Je kent 'm misschien wel. Die teevee-reclame van de Staatsloterij. Waarin de ene man zijn lot verwisseld met die van de ander en die ander met het lot van de ene een miljoen wint...

Elke keer als die reclame is afgelopen vraag ik me af wat die ene man nu wint. Dat hij ook iets wint is duidelijk, maar hoeveel? En elke keer neem ik me voor om als de reclame weer voorbij komt goed op te letten, maar het wil maar niet lukken.

Gisteravond was 'ie er weer, die reclame. Na afloop keken manlief en ik elkaar aan.

  "Heb jij 't gehoord?"
  "Nee. Jij?"
  "Nee, weer niet."

Het is ons blijkbaar niet gegunt om te horen wat de man wint...

Ik weet het; lekker belangrijk. Maar ik wilde dit toch even met jullie delen...

Dinsdag 14 September 2004 at 11:04 am | | Acht reacties

Kwijt...

Gisteren was ik bezig met wat administratieve taken. Dat moet eens in de zoveel tijd ook gebeuren. Hiervoor had ik op een gegeven moment een paspoort nodig. Dus de sleutel van de kluis gepakt, deze geopend en het paspoort ge... nee... huh?.. zo groot is die kluis nu ook weer niet... waar zijn ze nou?

Manlief ook nog even gevraagd om het kluisje van zo'n tien bij vijftien centimeter (ja, inderdaad een enorme kluis!) te onderzoeken, maar geen paspoorten.

Toen werd het tijd om alles in ons computerhok annex kantoortje eens overhoop te halen. Dit resulteerde in een hele stapel oud papier, nette kasten, maar geen paspoorten...

Ook 's avonds ben ik nog lang alle mogelijke plaatsen nagegaan, maar geen paspoorten...

't Is maar goed dat we voorlopig nog niet naar het buitenland op vakantie gaan...

Maandag 13 September 2004 at 11:11 am | | Acht reacties

Over zand, hakken en bolussen

Zo kom je er nooit. En zo kom je er twee keer in de drie weken. Zeeland.

Gisteren hadden we een bruiloftsfeest in Zoutelande. Mijn oude, nieuwe (of nieuwe, oude...) baas trouwde. Een aangezien zij uit Zeeland komt en ze heel graag in Zeeland komen, was het feest daar ook. In een strandtent. Dat betekende de hoge hakken uit, door het zand banjeren, de voeten van zand ontdoen en dan de hoge hakken weer aan alvorens het bruidspaar te feliciteren.

Voor we ons in het feestgedruis stortten, streken we nog even neer in Middelburg. Daar waren we tijdens onze vakantie drie weken geleden ook geweest en dat was ons wel bevallen. Heerlijk in het zonnetje op een terrasje een broodje gegeten. In Middelburg ook nog even het stadhuis op de kiek gezet. Ach ja, je bent er toch...

Stadhuis van Middelburg

In de strandtent was een heerlijke bbq georganiseerd en de bruidstaart bestond - heel origineel - uit Zeeuwse bolussen. Helaas konden we niet 'de son in de see sien sakken', want het was tegen die tijd wat bewolkt. Maar al met al was ook deze Zeeuwse ervaring weer zeer de moeite waard!

Zaterdag 11 September 2004 at 3:30 pm | | Vier reacties

Sportief...

Schrik niet! Ik krijg een superconditie. Vanmorgen ben ik alweer wezen sporten. De tweede keer al deze week!

...

Of zou je van babyzwemmen geen conditie krijgen...?

't Is in ieder geval goed voor je kinderliedjeskennis...

Donderdag 09 September 2004 at 2:10 pm | | Zes reacties

Dwars?!

Vanochtend vertrokken manlief en mini-man richting 'school' (= kinderdagverblijf) en mochten kleine man en ik nog even teuten. Kleine man moest namelijk naar het consultatiebureau om weer eens gemeten, gewogen en nagekeken te worden. Hij heeft nu de leeftijd dat dat nog maar eens per jaar wordt gedaan.

Het uitkleden was geen probleem. Hij zag ballonnen, mooie platen aan de muur met konijnen, eekhoorns en beren en lego. Maar toen moest er gewogen gaan worden. Als babyzijnde lig je in je nakie in de roestvrijstale bak van de weegschaal. Peuters mogen op een stoeltje zitten. Maar peuters van twee en zeker die peuter van twee van mij, willen nog wel eens dwars zijn...

Uiteindelijk heb ik hem lang genoeg kunnen loslaten terwijl hij zat om zijn gewicht van 13.6 kg te kunnen aflezen. Daarna meten. Slaphangen, door de benen zakken en schreeuwen was het gevolg toen de assistente en ik hem tegen de muur op de voetjes op de grond wilden zetten. Al troostend toesprekend en vasthoudend (tegen de muur op de voetjes) wees het meetlint uiteindelijk een lengte van 91 cm aan.

De arts stelde me gerust. Dit gedrag is vrij normaal op deze leeftijd. Maar toch... Verder was alles okee. Behalve dan dat hij niet in zijn keel liet kijken en het eigenlijk ook maar niets vond dat ze naar zijn longen luisterde...

Ik groeide in ieder geval van trots toen bleek dat kleine man goed praat voor zijn leeftijd. En ze stond ook verbaasd toen ik vertelde dat hij de kleuren rood, groen, blauw en geel kent en benoemd.

En nu weer uitrusten op m'n werk na zo'n enerverende ochtend...

Woensdag 08 September 2004 at 11:16 am | | Tien reacties

Steppen

Gisteravond weer voor het eerst sinds ruim tweeënhalf (misschien zelfs wel drie!) jaar gesport. Het was een heerlijk gevoel om weer wat te doen, was er echt aan toe.

Ik heb altijd gestept (nee, niet op een step met wieltjes, maar meer een soort opstapje...) en wilde dat weer graag gaan doen. Bovendien was de steples op een voor mij geschikt tijdstip; maandagavond van acht tot negen.

Het was redelijk afzien, maar was de veelgebruikte pasjes toch nog niet verleerd. Heb het 't hele uur volgehouden, maar was blij dat de cooling down begon. Blijkbaar krijg je van twee bevallingen toch geen conditie...

Volgende week weer, heb er nu al zin in!

Hoe rood kan een gezicht trouwens worden?

Dinsdag 07 September 2004 at 09:07 am | | Vier reacties

Anders...

We hadden ons de zondag toch anders voorgesteld.

Het beloofde lekker weer te worden. Misschien wel lekker om even te gaan fietsen. Naar de kinderboerderij annex speeltuin. En nog wat in de tuin te rommelen. Het onkruid stond alweer bijna tot de knieën.

Het pakte heel anders uit.

Toen we om half zes wakker werden van een babbelende mini-man - tot ons komend via de babyfoon - voelden we ons allebei zo vreselijk beroerd. Manlief gaf mini-man de fles en ik hing boven de wc-pot... Daarna ging het wel weer even. Ik ben uiteindelijk met beide kleine mannen toch maar naar beneden vertrokken om wat te eten (had ik beter niet kunnen doen...) en te douchen. De rest van de dag hebben we hangend op de bank doorgebracht. Dat ging namelijk het beste, zitten of liggen.

En vandaag is het weer over. Raar hè?

En ja, we hebben zaterdagavond op het terrasje van het kroegje bij ons in de buurt wel een aantal biertjes gedronken, maar echt niet zoveel om er zo beroerd van te zijn! Zomergriepje? Iets verkeerds gegeten? Geen idee!

Maandag 06 September 2004 at 09:35 am | | Elf reacties

Kriebels

't Is dat het nu weer heerlijk weer is, maar ik kreeg eerder deze week - toen 't zo'n ontzettend herfstweer was - toch al wel een beetje de kriebels. Helemaal nu ik voor een andere logster bezig ben met een nieuw jasje.

Ik denk dat ik binnenkort mijn zomerjasje maar eens ga omruilen voor een herst- cq. winterjasje!

Vrijdag 03 September 2004 at 2:12 pm | | Negen reacties

Waskracht

Leuk, zo'n voetbaltoernooi van manlief. Zeker als manlief de shirtjes, broekjes en sokken heeft geregeld. En die na gebruik dus "even" gewassen moeten worden...

waslijn vol voetbaltenues

En ik weet niet wat nummer 4 heeft gedaan met z'n shirt, maar de vlekken zitten er nog in...

Donderdag 02 September 2004 at 8:43 pm | | Zes reacties

Schone lei

De mensen die hier al langer lezen, weten misschien nog dat ik in de eerste weken van mijn laatste zwangerschapsverlof nog het een en ander te regelen had met betrekking tot mijn functie. Uiteindelijk ben ik na mijn verlof wel teruggegaan naar die afdeling, maar meer als overbrugging tot er een andere, passende oplossing was gevonden.

Vandaag begin ik weer met een schone lei. Op de afdeling en bij de baas waar ik begonnen ben, nu ruim zes jaar geleden en waar ik vandaan kwam toen ik een uitstapje naar de nieuwe afdeling maakte. Heb mijn ladeblok, computer en beeldscherm weer op mijn nek genomen en ben vertrokken naar een verdieping lager.

Een schone lei. Een nieuwe plek in hetzelfde kantoor van toen. Een nieuwe klant. Heb er zin in!

Woensdag 01 September 2004 at 10:02 am | | Tien reacties